HIT

Een rijke erfgenaam speelt vijftien jaar lang een nietsnut terwijl hij in het geheim als gemaskerde kampioen de ondergrondse vechtscène beheerst.

Jaxon Wayne speelt al vijftien jaar de rol van een rijke jongeman die niet te vertrouwen is met iets wat er echt toe doet. De mensen die hem kennen zien een zorgeloze erfgenaam zonder iets te bieden, en hij laat dat beeld gewoon staan. Achter die façade schuilt een tweede identiteit. Als 4T vecht hij in illegale bare-knuckle-gevechten, met zijn gezicht verborgen achter een masker. Hij heeft beide levens gescheiden nodig te houden, en het evenwicht dat hij zo lang heeft bewaakt, staat op het punt op de proef te worden gesteld.

Het verhaal draait om het moment waarop die twee levens met elkaar botsen. Elk gevecht vergroot het risico dat iemand de gemaskerde vechter aan de erfgenaam koppelt, en elke leugen die hij vertelt om zichzelf te beschermen, kost hem iets meer. De inzet loopt op naarmate de mensen om hem heen dingen beginnen op te merken die ze niet kunnen verklaren. Vertrouwen is hier de echte valuta, en het is moeilijk om die uit te geven wanneer elke relatie rust op een valse façade.

HIT houdt de spanning hoog door de ruwheid van het vechtcircuit te mengen met de gepolijste routine van een bevoorrecht leven. Iedereen die gegrepen wordt door een verhaal over een geheime identiteit zal de aantrekkingskracht voelen van een man wiens verborgen hardheid het enige is waarvan niemand in zijn omgeving vermoedt dat het bestaat. De toon blijft scherp en onrustig, en het contrast tussen de twee werelden geeft elke scène een randje. De vraag is niet alleen of Jaxon zijn masker op kan houden, maar wat hij zal verliezen wanneer iemand eindelijk goed genoeg kijkt.